Polish Times - Czas Polski - tygodnik polski w Detroit, USA

Konsulat Generalny RP w Chicago zawiadamia, że dnia 21 kwietnia 2010 r. Marszełek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski wydał postanowienie, w którym zarządził wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Data wyborów została oznaczona na dzień 20 czerwca 2010 r., co oznacza, że w Polsce głosowanie odbędzie sie w dniu 20 czerwca 2010 r. w godzinach 6.00-20.00, natomiast w Stanach Zjednoczonych Ameryki głosowanie odbędzie się w sobotę dnia 19 czerwca 2010 r. w godzinach 6.00-20.00.

LIVONIA, MI - “I have a friend who could possibly help us” said Marysia Sitko, Asst. Director of POLANIE Song & Dance Ensemble as Krystyna Kryszko, Director, and Grazyna Adamczyk, Asst. Director, as they were discussing the backdrop for this year’s 47th Anniversary performance for Polish Alliance Dancers.  This year’s performance will celebrate the 200th anniversary of Fryderyk Chopin and will honor the victims of Katyń.  UNESCO has named 2010 the International Year of Chopin.

He knew the truth.

Because, miraculously, he survived the lie.

The lie was the denial by the Russians for decades that they had nothing to do with the massacre of Polish intelligentsia in the forest of Katyń in 1940.

W niedzielę, 18 kwietnia, swoje coroczne wielkanocne spotkanie zorganizowała detroicka „Rodzina Radia Maryja”.  Wychodząc jednak na przeciw zapotrzebowaniom członkom tej grupy rozsianym po całej naszej metropolii zorganizowano aż dwa spotkania - jedno odbyło się w parafii Królowej Apostołów w Hamtramck, a drugie miało miejsce w parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Sterling Heights.

W piątek, 16 kwietnia, w wieku 78 lat zmarł Marian Owczarski, lokalny artysta, promotor polskiej kultury w Ameryce, wieloletni kustosz „Galerii” znajdującej się na terenie Zakładów Naukowych w Orchard Lake.

Nadal obowiązuje żałoba narodowa, przedłużona do północy niedzieli 18 kwietnia.  Minął tydzień.  Tydzień minął zaledwie od katastrofy prezydenckiego samolotu w Smoleńsku, a jakby ten tydzień trwał kilka godzin.  Ale TO wydarzyło się siedem dni temu, a nie wczoraj, czy też przed chwilą; tak świeże, bo nie zabliźnione jeszcze wydają się te tragiczne chwile.  Czas mija, a jakby stanął w miejscu, czy też został jakąś nieludzką siłą zatrzymany...  Ale przecież panta rei...

WARSAW - For weeks, Poland’s political circles, media and - above all - members of the Katyń Families Association had speculated on the prospects of closing the most painful chapter in Poland’s strained relations with its great Russian neighbor.  For 70 years, Katyń  had been a code-name for Stalin’s cold-blooded 1940 murder of some 22,000 Polish prisoners of war at several sites in Russia and Ukraine, although one a fourth of them had been killed in  Katyń Forest itself.

Hymie Weiss was one of the most feared and violent thugs of the Prohibition Era in the United States, particularly in Chicago.

He was born vicious.  He was just 28, boss of one of the largest crime syndicates in the country on Chicago’s North Side, when he was ambushed in a hail of gunfire on Oct. 11, 1926, while crossing State Street in the Windy City, reportedly by associates of Al Capone.

The Polish American community in Metro Detroit is in mourning after the devastating news of tragic death of the President and First Lady of Poland and Poland’s leaders and dignitaries.

Saturday, April 10, at 8:30 pm Polish Club at Michigan State University held the candlelight vigil.  “Even though the vigil was last minute we were able to organize about 30 individuals.  We had a moment of silence, prayed for the dead as well as sang Poland’s national anthem,” Anna Stala Polish Club Social Chair reports.  “Polish Club was grateful to see the small Polish community that we have here in the Lansing area come together and mourn over this tragic accident.”

Polonia w metropolii detroickiej łączy się w żałobie narodowej ogłoszonej przez marszałka polskiego sejmu Bronisława Komorowskiego (który zgodnie z konstytucją przejął obowiązki głowy państwa).  Żałoba obowiązuje do piątku, 16 kwietnia.  W tym czasie Polacy uczestniczą w wieczorach pamięci, modlitwach, wpisują się w księgach kondolencyjnych wystawionych w wielu miejscach.

W naszej metropolii już w sobotni wieczór (w dzień katastrofy lotniczej) członkowie „Klubu Polskiego” z Michigan State University w Lansing (zrzeszającego polskich studentów uczących się na tej uczelni) zebrali się na wieczornym czuwaniu, aby oddać hołd ofiarom tragicznego wypadku, w którym zginął Prezydent Lech Kaczyński, jego małżonka Maria oraz wielu dygnitarzy polskiego świata politycznego i społecznego.  „Mimo, iż zorganizowaliśmy ten wieczór w błyskawicznym tempie, udało się dotrzeć do ponad 30 osób, które przyszły oddać cześć ofiarom tej tragedii” - relacjonuje Anna Stala, jedna z opiekunek „Klubu Polskiego”.  „Modliliśmy się, zapaliliśmy świeczki, odśpiewaliśmy polski hymn narodowy”.

Około godziny 9:00 rano polski samolot z prezydentem Lechem Kaczyńskim i jego małżonką, z wicemarszałkiem Sejmu Jerzym Szmajdzińskim, ministrami, posłami, senatorami, generalicją, przedstawicielami duchowieństwa oraz Rodzin Katyńskich, wśród których był również mój przyjaciel Stefan Melak - rozbił się w pobliżu wojskowego lotniska w Smoleńsku.  Pasażerowie samolotu udawali się na uroczystości 70. rocznicy wymordowania przez NKWD polskich oficerów w Katyniu.  Niestety nie dotarli na miejsce, a uroczystość przekształciła się w nabożeństwo żałobne za poległych - wtedy i teraz.

W życiu każdego z nas nadchodzi taki moment, kiedy wydaje się nam, że zaczynamy oswajać się z odchodzeniem innych, zaczynamy rozumieć, że naturalną tego życia częścią jest przemijanie, umieranie, rozstawanie się z innymi ludźmi, również z tymi, o których nieobecności nie byliśmy w stanie nawet pomyśleć, których braku nie umieliśmy sobie wcześniej wyobrazić.  Odchodzą najbliżsi w różnych momentach, choć zawsze przecież nie w porę.  Pokorniejemy, przyzwyczajamy się, wreszcie akceptujemy to, co nieuniknione.  Ale tylko tak długo jak śmierć mieści się niejako w granicach zdrowego rozsądku, gdy wydaje się jeszcze logiczna w swojej nielogiczności.  I co nas coraz bardziej zadziwia, to fakt, że świat, który powinien przestać istnieć wraz z odejściem najbliższej nam osoby, istnieje dalej jakby nic się nie stało.  Nawet my sami istniejemy jakby nic się nie stało.